Durf je jouw monsters in de ogen aan te kijken?

Werkgeluk, leerdoelen, voice dialogue, Rotterdam-Zuid, Lieve hond als monster

Ik vraag het vaak aan klanten en soms ook wel aan mezelf “Kun je je monsters in de ogen kijken?”. Maar of het nu een onderwerp voor een blog is? Gelukkig heb ik mijn netwerk dat ik om raad kan vragen.. Ik legde de leden van mijn netwerk een lijst voor met meer dan 30 onderwerpen. “Je monsters in de ogen kijken” bleek een van de meest populaire onderwerpen!

Zoals kinderen het idee hebben dat er monsters onder hun bed liggen, zo hebben we als volwassenen ook monsters. Gebeurtenissen / mensen / dilemma’s waar we liever niet aan denken omdat gedachtes hierover ons pijn doen of angst aanjagen. Als zo’n gedachte opkomt, gaan we liever thee drinken, googelen of een blokje hardlopen..

Werkgeluk, leerdoelen, voice dialogue, Rotterdam-Zuid, Geen monsters te zien

Ja, goed idee, eerst nog maar eens een kop thee zetten voordat ik hier verder mee ga. Waar heb ik eigenlijk die kreet vandaan? Even googelen. Ik vind een interessant wetenschappelijk artikel: mensen zoeken altijd de ogen van een ander, ook als die ander een niet-mens is, waarschijnlijk om meer sociale informatie over de ander te vergaren. * Een ander wetenschappelijk experiment vertelt over 10 minuten in je eigen ogen kijken in een slecht verlichte kamer waardoor je blijkbaar van alles gaat zien. Zal ik het gaan proberen? Hmmm, angst voor een slechte blog is blijkbaar mijn monster… Weer verder Hanneke, streep dit maar door!.

Door zo’n gedachte, zo’n “monster” weg te drukken, blijven je monsters je monsters. Ze blijven onder je bed liggen en grommen op momenten dat het jou helemaal niet uit komt. Je baas vraagt je om een bijeenkomst te organiseren met opdrachtgever A, en je herinnert je direct dat vervelende gesprek dat je met haar had, drie maanden geleden. Je zit in de file onderweg naar een opdrachtgever en een gedachte over het laatste mislukte offertegesprek komt op. Je zet snel radio 1 aan.

Het ergste zijn de monsters waar je niet eens een ander de schuld van kan geven. Je komt je lijstje met plannen tegen van drie jaar geleden en voelt teleurstelling over wat er niet is gelukt. Je weet dat de werkdruk voor een deel reëel en voor een deel toch echt jouw beleving is, maar het lukt je niet om “nee” te zeggen tegen het stemmetje in je hoofd dat vindt dat je altijd alles moet doen om iedereen te pleasen.

Graag verklap ik je het geheim van het monster, zijn achilleshiel, de toverspreuk waarmee je hem kunt temmen!

Werkgeluk, leerdoelen, voice dialogue, Rotterdam-Zuid, Lieve hond als monster

Je ziet het al hierboven, monsters bestaan eigenlijk niet. Als je je monster goed aankijkt, aandacht geeft, blijkt het een heel lief monster te zijn. Het is een monster dat je heeft gebracht waar je nu bent. Je commitment en loyaliteit worden gewaardeerd. De eerlijkheid waardoor dat offertegesprek mis liep wordt op andere momenten juist super gevonden. Je perfectionisme maakt dat je werk altijd tot in de puntjes in orde is.

Jouw monster heeft dus het beste met je voor. Het weet ook wel dat het niet altijd handig is en het wil af en toe even best even stil zijn, zodat er andere kanten van jou meer ruimte krijgen. Zodat jij een keertje duidelijk zegt wat je eigenlijk wilt. “Nee” zegt tegen dat extra werk. Beseft dat jij ook niet alles op tijd en perfect af hoeft te hebben. Gewoon vol vertrouwen en vastberaden een stap zet in een nieuwe richting.

Er is een extra reden om je monsters in de ogen te kijken. Wie dat namelijk niet doet, loopt het risico om met net zulke monsterogen naar anderen te kijken. Dan kijk je met je perfectionisme-ogen afkeurend naar de creatieveling. Met je ‘lieve vrede’-monsterogen kijk je (inwendig!) boos op degene die wel voor zichzelf op komt. Of klik je geïrriteerd die blog over monsters weg, omdat die te dichtbij komt….

Hoe je vrede sluit met je monster? Wordt vervolgd.

O ja, nog één ding. Bij het schrijven van deze blog kwam ook bij mij een monster onder het bed vandaan. De angst die ik een heel klein beetje voel bij het schrijven van een blog, zit in een monster met de naam “ik wil niet afhankelijk zijn”. Afhankelijk van jou, lieve lezer. Wordt misschien vervolgd.

1 minuut oefening

Kijk eens 1 minuut terug naar de afgelopen paar dagen.
Waar denk je liever niet aan terug?
Welk monster(tje) zou daar achter kunnen zitten?
Klik op de bel voor één minuut stilte.

Dank!

Met dank aan Gwendoline Haslinghuis van Schrijfpaleis 010 voor haar feedback op een eerdere versie en de foto van haar lieve hond.

Gwendoline organiseert een werksessie naar aanleiding van de roman IJstijd | Maartje Wortel, 2014. Zondagmiddag 17 april van 13.30 – 16.00 uur. Zie het monsterlijke filmpje van Rademaker hieronder.

Belangstelling voor monsters?

Je kunt natuurlijk me gewoon bellen, appen, of mailen op 06 2277 0681 of hannekedijkman@newoptions.nl. Je kunt ook meedoen aan de gratis proefsessie die ik regelmatig geef of mijn boek Een 10 voor werkgeluk in vier stappen bestellen:

Is dit interessant voor jouw netwerk?

(zie je geen buttons, verander dan je cookie-instellingen links onder)